Original

16. Dezember 1926

(Den Dicks an de Lentz gin am Hades ob der Asphodeloswies an dem Perch spaze’eren, de fir d’Poe’ten ofgedeelt aß.)

Dicks: A we’ aß et der dann de Muerge, Mechel? Hues de gudd geschlof? Haats de der geschter Owend keng mat Lethe ugestreckt?

Lentz: Maach keng faul Witzen, Edmond. Du weeß, ech wor zenger Liewe keng Nuetseil.

Dicks: Au du hat’s deng Kafsistas emmer @ ewe’ den Humpen. Mä wat mechs de da fir e@ Gesiicht?

Lentz: Ech sichen e Reim ob Rubinstei@ ech fanne keen.

Dicks: E Reim ob Rubinstein? Stube@ Mechs du dann ewell he’deitsch Gedichter?“

Lentz: Scho lang. Schons zenter den 21 Mä@ Zenterhier können d’Lötzeburger mech gier h@

Dicks: Wat hun se der da gedoen, elo ob e@

Lentz: Kuck an de Kalenner. Wat wor @ 21. Mä 1920?

Dicks: ? ? ?

Lentz: Den 21. Mä 1920 woren et honnert @ daß ech ob d’Welt si komm.

Dicks: Da wär’s de haut honnert a sechs @ a siwe Meent wineger sechs Deeg al.

Lentz: Du wors emmer e Flautert. Du @ gudd laachen. Dein honnertste Geburtsdaag @ feiert gin, a mein net. Den 21. Mä 1920 hätte @ all Klacken am Land lauden, an all Museken a Ges@ vereiner hätte missen d’Hemecht an de Feier@ sangen a spillen, a Rieden hätte misse gehal@ Fiendel geschwonge gin an d’Zeidongen hätte @ laang Artikelen iwer mech brengen.

Dicks: Dat wär net me’ ewe’ recht gewiescht. @

Lentz: A weeß de, wat wor? Neischt. G@ neischt. „Die Großherzogin und der Prinz-Ge@ statteten der Handwerkerschule einen längeren B@ ab.“ - „Die Gendarmen verhafteten einen Deuts@ der in letzter Zeit zu Manternach bedienstet war @ zum Nachteil seiner Mitknechte einen Diebstahl @ übt hatte.“ Duerfir haaten se Plaatz, ower un h@ Nationaldichter denken, kee Fatz!

Dicks: Dat wor nach laang net sche’ vun en.

Lentz: Du ko’ms besser eweg. Fir dech haate@ de’ kleng Deppen an de gro’ß gesaat, an elo @ s’ eröm am Gaang. So, Edmond. hues du de Rod@ kannt? Se soen, en hätt e Boch geschriwe, w@ Fuuß e Frack unhuet.

Dicks: Geweß hun ech e kannt. An ech hu @ emmer gewonnert, daß keen Deiwel vun em geschw@ huet. E wor aus engem ganz aneren Tirang, @ mir zwe’n.

Lentz: Desto besser. An du wers gesin, en @ Johr da krit den Zinnen och sei Centenaire. E@ fir ze baschten.

Dicks: Se’ ro’eg, Mechel, elei könnt de Rod@ weis dem net, daß de der eppes draus mechs.

Lentz: Aß dat de Rodange, den elo mat @ Bröll, den eso’ virun sech kuckt a lächelt, aß wann @ eppes Gescheits agefall wär?

Dicks: Gudde Muergen, Her Rodange. Gi@ och e klengen Tierche machen?

Rodange: Et muß ee wuel, fir iwert @ Sötzen net anzeraschten.

Lentz: Erlabt, Her, ech so’tz mei ganzt Lie@ an ech sin ower net agerascht, der Deiwel n@ wor emmer, ewe’ Fixfeier. A wat sot der d@ erer Johrhonnertfeier do uewen?

Rodange: Loßt de Kanner hir Freed.

Dicks: Mengt der net, Rodange, se hätten @ belleger könne kre’en, wann se net gewaardt h@ bis mer do’d woren?

Rodange: Et weeß een net, wat fett mecht.@

Dicks: Hei de Lentze Mechel beklot sech, @ hien iwergaange go’w.

Rodange: Dat wor och net an der Reih.

@icks: Ma nuje, hie kruut seng Deel zu Liew@ Den Hechsten am Land wor sei Frend, en @ seng Leich an e lötzeburger Fuendel geweckelt @ sengem Graaf eng sche’ Ried gehalen.

@dange (aß wann en un eppes ganz aneschtes @ denken): Warum schenkt Gott den Sündern @itliches Glück? ....

@icks: Lauschtert, Rodange, elo pro’wen se grad @wen un erer Kantat.

@dange (aß wann en un eppes ganz aneschtes @ denken): Do schengt mer eppes net ze stömmen.

@ntz: Ech haat dat sche’nste Begriewnes, mä @ Kantat hun se mer net gesongen.

(Allen drei ow am Fong.)
TAGS
    Katalognummer BW-AK-014-3319